Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
 

 Słownik pojęć

 
  1. Arkusz wydawniczy
  2. Druk zwarty
  3. Impact factor
  4. Indeks Hirscha
  5. Konferencja krajowa
  6. Konferencja międzynarodowa
  7. Monografia naukowa
  8. Język podstawowy



ARKUSZ WYDAWNICZY
W celu określenia zawartości treści na potrzeby wydawnicze stosuje się pojęcie arkusza wydawniczego. W skład arkusza wchodzi:

  • wkład autora, tłumacza (arkusz autorski),
  • materiał (o ile nie stworzony został przez autora) dodany lub nadzorowany przez redakcję (wstęp, komentarz, posłowie motto, spis treści  etc.),

Arkusz wydawniczy wynosi:
40 000 znaków typograficznych (ze spacjami) prozy, bądź
700 linijek poezji, lub
800 wierszy obliczeniowych (po 50 znaków), albo
3000 cm² powierzchni ilustracji (także zapisu nutowego, wzorów matematycznych, fizycznych etc., diagramów itp.)

DRUK ZWARTY
Druk zwarty = wydawnictwo zwarte
wydawnictwo zwarte  to publikacja wydana w całości – np. powieść, album, tom wierszy. Do publikacji zwartych należą również wszelkie wydania tomowe, jak encyklopedie, leksykony  wydane w tomach powieści, prace naukowe etc.

Wydawnictwo ciągłe – publikacja o nieplanowanym z góry zakończeniu, periodyk, czasopismo, gazeta, kolejny zeszyt lub tom stanowiące kontynuację tematyki o wspólnym tytule, numerowane lub co najmniej datowane

IMPACT FACTOR
Impact factor (IF) to miara oddziaływania czasopisma naukowego
IF jest ustalane wg wzoru: IF= B/C
gdzie:
B – to łączna lista cytowań które nastąpiły w danym roku kalendarzowym.
C – to liczba cytowanych publikacji, które ukazały się w danym czasopiśmie, w ciągu ostatnich dwóch lat.

INDEKS HIRSCHA
Ocena dorobku publikacyjnego – indeks Hirscha

Z matematycznego punktu widzenia Indeks Hirscha jest funkcją (nazwijmy ją dla ułatwienia funkcją H), którą można opisać w następujący sposób:
przyjmijmy, że x є [0,∞)n jest ciągiem liczby cytowań1  artykułów danego autora2 
oraz:
H : [0,∞)n  [0,∞)
H(x) = max{i = 0,1,...,n: x(n - i +1) ≥ i}3 ,

przeanalizujmy przykład z przypisu 1:

H(5,4,3,3,3,1) = max{i = 0,1,...,6: x(6 - i + 1) ¬≥ i} sporządziwszy wykres:

Bez tytułu.png
  1 oczywiście przyjmują one tylko wartości ze zbioru liczby naturalnych
  2  x = (5,4,3,3,3,1) oznacza, że autor napisał 6 artykułów, z których jeden miał 5 cytowań, drugi cztery, kolejne artykuły: trzeci, czwarty i piąty po 3 cytowania, a ostatni artykuł 6 jedno cytowanie.
  3  przy założeniu, że x(n +1) = x(n)



łatwo zauważamy, że H(5,4,3,3,3,1) = 3
Jeśli znamy liczbę cytowań każdego z artykułów danego autora, możemy współczynnik H obliczyć samodzielnie. Wystarczy uszeregować w malejącym porządku liczby cytowań poszczególnych artykułów (tak jak w przykładzie powyżej - 5,4,3,3,3,1) i nanieść te dane na układ współrzędnych, a następnie wyprowadzić z początku układu półprostą nachyloną pod kątem 45○ do obu półosi - indeksem H będzie liczba porządkowa artykułu (nadany przez nas numer) którego odzwierciedlający punkt znajduje się jako ostatni nad lub bezpośrednio na wyprowadzonej wcześniej półprostej. Innymi słowy po uszeregowaniu należy sprawdzić czy kolejna liczba porządkowa jest większa (lub równa) liczbie cytowań. W przypadku niewielkiej liczby publikacji, obliczenie współczynnika H nie powinno nastręczać trudności, problem pojawia się dopiero wówczas gdy autor cytowany jest wielokrotnie, wówczas obliczanie indeksu H według schematu przedstawionego powyżej, jest niezwykle czasochłonnym i żmudnym zajęciem. W tej sytuacji w sukurs przychodzą narzędzia bibliometryczne. 

Narzędzia bibliometryczne

Obecnie dysponujemy kilkoma bazami, które automatycznie wyliczają współczynnik, niestety nie są one idealne, należy mieć świadomość, że podany wynik obciążony jest pewnym błędem (problem niekompletności publikacji, polskich nazwisk, nazwisk powtarzających się itp.), ale przy dużej cytowalności, to jedyne rozwiązanie. Trzeba więc zawsze pamiętać, że obliczony współczynnik dorobku publikacyjnego będzie jedynie przybliżony do jego rzeczywistej wartości.

Do obliczania indeksu H skorzystać możemy z następujących źródeł bibliometrycznych :

bazy: Web of Science , firmy Thomson Reuters (www.webofknowledge.com) - dostęp z terenu Campusu
bazy: SCOPUS –firmy  Elsevier, (www.scopus.com)
bazy: Publish or Perish  opartej na danych z Google Scholar – program bezpłatny
Pobieranie: http://www.harzing.com/pop_win.htm
Objaśnienia: http://www.harzing.com/pop.htm ; http://www.harzing.com/pop_faq.htm

JĘZYK PODSTAWOWY
Język podstawowy w danej dyscyplinie naukowej jest wybierany dla danej dyscypliny naukowej przez właściwą Komisję KEJN (Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych)
Dla obszaru nauk społecznych językiem podstawowym jest język angielski.

KONFERENCJA MIĘDZYNARODOWA
Konferencja międzynarodowa to taka, w której co najmniej 1⁄3 czynnych uczestników prezentujących referaty reprezentowała zagraniczne ośrodki naukowe.

KONFERENCJA KRAJOWA
Konferencja krajowa to taka, w której biorą udział przedstawiciele co najmniej pięciu jednostek naukowych.

MONOGRAFIA
Według Rozporządzenia Min. Nauk. i Szkol. Wyż. z dn. 13 lipca 2012 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym za monografię naukową uznaje się publikacje, która spełnia łącznie następujące warunki:

  • stanowi spójne tematycznie, recenzowane opracowania naukowe;
  • zawiera bibliografię naukową;
  • posiada objętość co najmniej 6 arkuszy wydawniczych;
  • jest opublikowane jako książka lub odrębny tom;
  • przedstawia określone zagadnienie w sposób oryginalny i twórczy.