Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
 

 historia biblioteki

 

​Pierwsze lata istnienia 
 
Biblioteka, założona równolegle z uczelnią, liczy sobie już ponad sto lat. W 1906 roku August Zieliński – absolwent Szkoły Handlowej Leopolda Kronenberga w Warszawie i Wyższej Szkoły Handlowej w Lipsku – powołał do życia uczelnię ekonomiczną, zorganizował zespół wykładowców i opracował program nauczania. Nowa placówka naukowa rozpoczęła działalność pod nazwą Prywatne Kursy Handlowe Męskie pod kierunkiem Augusta Zielińskiego. Również  w 1906 r. powstała dla potrzeb uczelni niewielka  biblioteka fachowa licząca 820 woluminów. W jej posiadaniu znalazły się podręczniki ekonomii i encyklopedie, a także podstawowa literatura z zakresu handlu i  przemysłu.

Uczelnia – od 1915 roku znana pod nazwą Wyższej Szkoły Handlowej –  przywiązywała dużą wagę do rozwoju biblioteki. Kupowano wiele książek z zakresu  wykładanych dyscyplin. Praktyczną  przeszkodą był jednak brak odpowiedniego budynku dla Biblioteki. Rosnące zbiory przenoszone były co parę lat do coraz to większych wynajmowanych pomieszczeń.

 

Okres II Rzeczypospolitej

W 1918 roku – po zakończeniu I Wojny Światowej – Polska stała się niepodległym państwem. Dzięki temu wydarzeniu Wyższa Szkoła Handlowa (od 1933 roku znana jako Szkoła Główna Handlowa) stała się uczelnią o znacznie szerszym zasięgu działania, obejmującym cały kraj. W obliczu tej sytuacji, ówczesny rektor, prof. Bolesław Miklaszewski, zamówił projekt nowego budynku bibliotecznego. Wykonawcą projektu był architekt Jan Witkiewicz-Koszczyc – stryjeczny brat Stanisława Ignacego Witkiewicza (Witkacego).

Witkiewicz zaplanował Bibliotekę SGH przy ul. Rakowieckiej. Jego konsultantem – od strony bibliotecznej – był jej dyrektor, profesor Konstanty Krzeczkowski.

Gmach Biblioteki stanął w niecałe osiemnaście miesięcy: w styczniu 1931 roku oddano do użytku wykończony budynek. Budowla, jako jeden z pierwszych w porozbiorowej Polsce gmachów typowo bibliotecznych, została od początku zaprojektowana  z myślą o tym, aby mogła służyć bibliotece. Profesor Konstanty Krzeczkowski, za którego kadencji biblioteka znalazła stałe lokum dla swoich zbiorów, sprawował swoją funkcję od 1918 roku. W ciągu dwudziestu lat podniósł znaczenie Biblioteki, przekształciwszy ją w najzasobniejszą społeczno-ekonomiczną książnicę w Europie Środkowej. Za jego kadencji księgozbiór biblioteczny powiększył się z 12 tys. w 1918 r. do 150. tys. w 1939 roku. Co więcej, za jego kadencji zbiory biblioteczne znalazły lokum na stałe.

 

II wojna światowa

We wrześniu 1939 r. – po wybuchu II Wojny Światowej – profesor Krzeczkowski został aresztowany przez Niemców i osadzony w więzieniu. Powróciwszy w listopadzie 1939 ze zrujnowanym zdrowiem, zmarł 10 grudnia 1939. Funkcję jego zastępcy pełnił od 1936 Andrzej Grodek, również profesor uczelni. Na niego to właśnie, po śmierci Krzeczkowskiego, spadła cała odpowiedzialność za losy zbiorów. 

W końcu lipca 1940 roku władze niemieckie postanowiły przenieść uczelniane zbiory biblioteczne do magazynów w Bibliotece Ordynacji Krasińskich przy ulicy Okólnik. Dzięki pomocy dyrektora Biblioteki Narodowej Józefa Grycza udało się zapobiec przeprowadzce. Biblioteka została na swoim miejscu jako zbiór pod zarządem Oddziału II Staatsbibliothek in Warschau. W skład Oddziału wchodziły m.in. zbiory Biblioteki Narodowej (połączonej z Biblioteką Ordynacji Krasińskich) oraz zbiory Biblioteki SGH. 

Drugim Bibliotekarzem warszawskiej Staatsbibliothek, z zadaniem sprawowania nadzoru nad Biblioteką SGH, został mianowany profesor Grodek. Obecny był w bibliotece przez cały okres okupacji, Powstania Warszawskiego, aż do wysiedlenia wraz z całą ludnością po zduszeniu powstania. Profesor Grodek sprawował pieczę nad zbiorami cenniejsze ich fragmenty ukrywając poza biblioteką. Również jako pierwszy bibliotekarz dotarł na Rakowiecką, gdy tylko można było dotrzeć do Warszawy po wycofaniu się Niemców - to jest 18 stycznia 1945. Wkrótce potem, 25 lutego 1945 roku, biblioteka, jako pierwsza w zrujnowanym mieście, została otwarta dla użytkowników. Profesor Andrzej  Grodek był dyrektorem książnicy do 1947 roku, potem został wybrany rektorem SGH.

 

Obecnie ...

Od tego czasu zbiory Biblioteki SGH w Warszawie zwiększyły się wielokrotnie. Obecnie na całość zasobów bibliotecznych składa się prawie milion woluminów książek i czasopism. Zbiory obejmują szeroki zakres zagadnień, od ekonomii, ekonometrii, czy polityki ekonomicznej, przez historię i geografię gospodarczą poszczególnych krajów, prawo gospodarcze, statystykę, czy demografię, po zarządzanie i marketing, ochronę środowiska oraz informatykę. Biblioteka dysponuje największym w Polsce księgozbiorem z powyższego zakresu. Zawiera między innymi wiele pierwszych wydań dzieł klasyków ekonomii i dużą kolekcję starodruków. Zadania naukowe, dydaktyczne i usługowe biblioteki uczelnianej pozwalają określić profil jej użytkowników. Są nimi studenci i pracownicy naukowi SGH oraz wielu innych uczelni publicznych i prywatnych, nie tylko warszawskich.

Misją Biblioteki SGH jest wspieranie potrzeb czytelniczych zarówno własnej społeczności akademickiej jak też pozostałych grup użytkowników. Obecnie zarówno bibliotekarze jak i czytelnicy korzystają z katalogu komputerowego ALEPH (Automated Library Expandable Program).

Oprócz katalogu komputerowego udostępniane są również bazy danych, w większości z pełnymi tekstami czasopism i książek. Zbiory elektroniczne Biblioteki są dostępne w sieci uczelnianej (w tym bezprzewodowej) oraz, dla uprawnionych do tego użytkowników, za pomocą dostępu zdalnego. 

 
 
 

 Masz Pytanie?

 
 
Masz pytanie?
Telefon:
E-mail:
Imię i nazwisko:
Nazwa instytucji:
Wpisz kod z obrazka powyżej

Masz pytanie?

Wypełnij formularz dostępny on-line. Kliknij NAPISZ.